هفته پیش تو همشهری جوان توضیحاتی خوندم از نمایش جدید حمید سمندریان به نام “ملاقات با بانوی سالخورده”باتعریف و تمجید های فراوانی که کرده بود ؛عظمم رو جمع کردم که هر طور شده برمو این نمایش ۱۶۵ دقیقه ای رو ببینم!اول زنگ زدم تئاتر شهر و در کمال ناباوری گفت بلیت هست!خیلی برام عجیب بود؛ تئار افرا(بهرام بیضایی)تا روز آخرش همه بلیت هاش فروش رفته بود ؛ ولی این یکی حتی برای همون روز هم بلیت داشت!
سه رفته بودم علاءالدین یه flash memory بخرم.حدود ساعت ۳ بود که مهرداد(پسر خالم) زنگ زد که وایسا منم بیام.بهر حال با هم رفتیم تئاتر شهر و بلیت رو گرفتیم.
بماند ۳ ساعت اختلاف بین رجوع ما(!) تا شروع نمایش(ساعت ۷)چطور گذشت.به هر حال ساعت هفت نمایش شروع شد.خیلی آدم اومده بود و خوب میشه گفت بیش از حد تصورم.آدم هایی که قالبا می شد فهمید همه از یک جنسند و هم عاشق.برای خودم یک چیز بیشتر از هر چیز دیگه ای جال بود .برخلاف هر جمع مختلت دیگه که شما در نظر بگیرید(مترو؛خیابون؛اتوبوس و…)آدم ها اینجا کاری با هم نداشتند.همه فقط برای تماشا اومده بودند.تماشای بانوی سالخورده!
شروع نمایش بر خلاف تصورم دقیقا راس ساعت هفت بود.شروع خیلی خوبی داشت.از همون اول میشد فهیمد کارگردان فهیم اون ؛ چقدر حتی روی جزئی ترین نقش ها و بازی ها کار کرده.در طول این ۱۶۵ دقیقه هیچ تپقی دیده یا شنیده نشد.حیرت انگیز بود این انرژی ها!
چند چیز این نمایش برام خیلی جالب بود و من رو به این هنر نزدیکتری کرد.یکی جمع تماشاچی ها بودند که می تونم به جرات بگم کمتر میشه اینچنین جمعی رو دور هم دید.جمعی متین و خاص،دو خصیصه ای که برای من خیلی قابل احترامه
دوم بازی زیبا و روان همه بازیگرها بود که کمتر میشه حتی مشابه اون رو تو سینما یا تلوزیون دید.راستی از بازیگران سرشناسش فقط می تونم به گوهر خیر اندیش اشاره کنم!ابراهیمی شوکت هم بود!و همینطور پیام دهکردی و علی رامز
تجربه خوبی بود.فکر کنم تا ۲ شنبه هست.تهران هستید حتما ببینید
پ.ن:علاقه خاصی به نوشتن کلمات قلمبه و ایضا سلمبه دارم؛ولی املای دست بعضی رو نمی دونم!لطفا راهنمایی کنید
