قبلا هم چند باری از بدبختی هایم با دیال آپ گفته بودم . ولی اینقدر دل پری از این توفیق اجباری دارم که انگار باید یه وبلاگ انحصاری با نام “من و دیال آپ و امرسان” بزنم !
همینطور که سیگار بین انگشتان اشاره و میانه من ارام ارام می سوزد ؛ من منتظرم این صفحه لعنتی یاهو میل باز شه تا بتونم به بدبختی هام برسم!
پ.ن:آخ… پسوردش چی بود … لعنتی …
