salimi-sohrab1
هر وقت می خوام برم تئاتر ببینم ؛ کلی ذوق می کنم ! یه حس خیلی خوبی سر تا پام رو میگیره و دقیقا تا ثانیه های اخر اجرا همراهمه ! نمی دونم این حس به خاطر لذت وصف ناپذیریه که از تماشای هنر محبوبم بهم دست میده یا از جو “خاص” تئاتر شهر !
به هر حال ؛ امشب همراه عزیزی رفتیم تئاتر شهر و نمایش “مهمانخانه دو دنیا ” به کارگردانی سهراب سلیمی (عکس بالا) و اجرای گروه نمایش صورتک رو دیدیم . در کل تئاتر خوبی بود . هر چند بازیهای درخور توجهی نداشت و تمام جذابیتش محدود به نورپردازی فوق العادش ؛ سناریو فوق العاده و سوژه خاصش بود ؛ ولی در مجموعه تئاتر خوب و قابل قبولی شده بود !
موضوع تئاتر هم تا حدودی از اسمش پیداست “مهمانسرایی که (روح ِ )افراد در حال اغما به اونجا میرن “
بر خلاف سریال نازل “روز حسرت” که رمضان همین امسال از تلوزیون خودمون پخش شد و سر و تهش معلوم نبود و تا حدود زیادی خرافه رو وارد این وادی می کرد ؛ این تئاتر تصویری عاشقانه (!) و فیلسوفانه از عالم برزخ (که به شمایل یه مسافرخانه به تصویر کشیده شده بود) نمایش می داد . بحث های جذاب و تامل آمریزی بین مسافران و میهمانان صورت می گرفت که جون میدن برای ساعت های گپ زدن و سیگار کشیدن تو یه کافه آروم !
با اینکه شناختی از نویسندش ندارم ؛ ولی تا حدود زیادی حدس می زنم باید کمونیست بوده باشه ! تا حدود زیادی مباحث مذهبی با تیزبینی خاصی ؛ رد یا حداقل بازنگری می شدند و در جاهایی از نمایش هم به صراحت “جایگاه و ارزش انسانی” و “پست و مقام” و حتی دموکراسی مورد طنز و لودگی قرار می گرفت
در کل اگر تهرانید ؛ برید ؛ ببینید ؛ فکر کنید ؛ خوبه !
