صبح ساعت ۱۰٫۳۰ از خواب بیدار شدم. خوشحالم بودم که حداقل بخشی از روزم رو از دست ندادم و می تونم تا قبل از ظهر ؛ حداقل یکی ؛ دو جا رو ببینم . وسایلم رو برداشتم و از مسافرخانه یوسفی اومدم بیرون . پرسان ؛ پرسان نشانی بازار تبریز رو گرفتم و مستقیم رفتم اونجا

بازار تبریز هم دقیقا از نظر معماری شبیه به بازار اردبیل و بقیه شهرهای سنتی ایران بود ؛ البته با یک تفاوت ویژه : بازار فرش فروش ها !

به دلیل طولانی بودن متن ؛ بقیه را در ادامه مطلب بخوانید

از قبل در مورد فرش های دستباف تبریز زیاد شنیده بودم . ولی هیچوقت فکر نمی کردم یه تابلو فرش می تونه تا این اندازه زیبا و دل فریب باشه . تابلو ها ؛ نقش ها و طرح های متفاوتی داشت . از حضرت زرتشت و مریم و محمد تا صحنه شکار و کوچ عشایر و اهرام مصر ! تعداد زیادی هم توریست اون حوالی مشغول عکاسی و سیاحت بودند ؛ بندگان خدا ؛ مغازه دار ها ؛ من رو هم با اونا حساب می کردند

جذابیت تابلو فرشها به حدی زیاد بود که چند بار ترغیب شدم یکی از اونها رو بخرم(تصویر زیر) قیمت ها البته کمی بالا بود . برای همین تابلوی پایین که به صورت برجسته کار شده بود ؛ می بایست مبلغ ۷۰۰ هزار تومن ناقابل پرداخت می کردم !

البته تو این عکس ظرافت ها و زیبایی های تابلو ؛ به دلیل آماتور بودن بیش از حد عکاس ؛ قابل روئیت نیست ! کل تابلو با ابریشم و به صورت دستباف و برجسته کار شده بود و قاب طلائی کنده کاری شدش ؛ زیبایی کار رو چند برابر کرده بود.

به سمت بیرون بازار حرکت کردم که یه دفعه سر از یه مسجد که حوزه عملیه تبریز هم بود درآوردم ! اون بغلش هم یه کافی نت بود ؛ حالا کافی نت و بازار و مسجد و حوزه علمیه چه ربطی می تونستند به هم داشته باشند ؛ خدا داند !

نیم ساعتی رو تو کافی نت نشستم و بعد رفتم بیرون. نهار خوردم به سمت موزه مشروطه حرکت کردم . موزه مشروطه ؛ موزه بود در مورد تاریخ مشروطه ! تا جشم کار می کرد تندیس و زندگینامه ستار خان و باقرخان بود که به درو دیوار زده بودند ؛ البته به همراه یارانشون اصولا تبریز خیلی به این دو اسطوره انقلابی خودش می بالید و این رو می شد از اسم خیابون ها ؛ موزه ها و حتی تابو ها و تندیس های متعدد نصب شده در شهر فهمید

از موزه ؛ به توصیه شخصی رفتم تفرجگاهی به نام “”ائل گلی” که محلی ها اون رو شاه گلی هم صدا می کردند . میشه گفت شبیه یه پارک بزرگ با یه استخر وسیع بود که به خاطر سرسبزی و ارتفاعی که از سطح شهر داشت ؛ تبدیل به اصلی ترین محل تفریح مردم شهر شده بود . از حق نگذریم ؛ جای دیدنی ای بود

چند ساعتی رو تو پارک به تمدد اعصاب پرداختم ! از اونجا هم یکراست رفتم موزه قاجار . از موزه قاجار هم رفتم سر قبر مرحوم شهریار.

یک نکته رو هم درباره موزه ها در شهر های مختلف بگم . تقریبا تمام موزه هایی که من در شهرهای مختلف دیدم ؛ در خانه ها و منازل قدیمی بنا شده بود. یعنی علاوه بر اشیائی که در موزه نگهداری میشد ؛ خود محل موزه هم جزء میراث فرهنگی بود و این خودش ؛ بازدید از موزه رو شیرین تر می کرد

آرامگاه شهریار ساختمان عجیب و زیبایی داشت و البته مقبره چند شاعر نامی تبریز هم اونجا بود. مدت زیادی رو اونجا نموندم و به سمت مرکز شهر حرکت کردم.

کم کم دیگه از نگاه های مردم به خودم خسته شده بودم . العان که عکس هام رو می بینم ؛ به این نتیجه می رسم که واقعا اونقدر ها هم غیر عادی نبودم و واقعا مستحق اون همه نگاه آزاردهنده نبودم !

تصمیم داشتم از تبریز به سمت ارومیه حرکت کنم . ولی باز هم یه پیشنهاد دوست داشتنی ؛ مسیر سفرم رو عوض کرد ! راننده تاکسی که من رو تا مرکز شهر می برد ؛ پیشنهاد کرد روستای توریستی کندوان رو هم ببینم . اطلاعات محدودی در موردش داشتم و بدم نمی اومد کمی بیشتر سفرم رو غیر منتظره کنم !

راننده من رو تا محل حرکت ماشین های کندوان برد . ولی از شانس بد من ؛‌ آخرین ماشین درست چند دقیقه قبل حرکت کرده بود و من چاره نداشتم که اول برم اسکو و از اسکو برم کندوان !

دقیقا همین کار رو کردم ؛ ولی تو خسرو شهر که شهر قبل از اسکو بود و ماشین های کندوان از اونجا حرکت می کردند ؛ نه ماشین برای کندوان پیدا میشد و نه اتاق برای اقامت شب ! ساعت هم ۱۲ شب بود و خیابان ها خلوت !

بعد از نیم ساعتی که تو شهر حیران و سیران چرخیدم ؛ بالاخره یه آژانس پیدا کردم و با یه دربست رفتم کندوان .

کندوان که در واقع یه روستا بود ؛ خیلی شلوغتر از خسرو شهر بود ! تعداد زیادی ماشین و البته چادر میشد دید و اصلا معلوم نبود که ساعت ۱ بعد از نیمه شبه !

یه سوییت اجاره کردم . تمام لباس هام بو گرفته بود ! سوییتی که توش مستقر بودم ؛ سرویس بهداشتی کاملی داشت . لباس هام رو توی حمام شستم و انداختم روی بند . هوا خیلی خیلی سردتر از تبریز بود . چند تا پتو انداختم روم و به سرعت خوابم برد !

این مطلب ارسال شده است دریکشنبه ، ۲۶ / آبان / ۱۳۸۷ عند ۸:۰۰ ب.ظ و در این موضوع طبقه بدی شده است [ سفر ] • شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را دنبال کنید : RSS 2.0