این پستی که می خوانید ؛ اولا ترکیبی از چند مطلبی هست که چند وقتیه می خوام بنویسم ؛ پس شاید کمی طولانی باشه ! ضمنا تمام موارد ؛ عقاید شخصی من و قاعدتا دلیلی بر درست یا غلط بودنش ندارم (که اصلا ماهیت وبلاگ همینه !)
طی ۱ هفته گذشته گویا زمین و زمان پایه شدن تادرباره وضعیت دنیای مجازی تو ممکلت اطلاع رسانی کنند. اول گفتگوی خبری یکی از شبکه ها ؛ بحثی مزحک درباره تجارت الکترونیک و بسترهای موجودش(!) صحبت می کردند.امروز یا دیروز هم صحبتی بود درباره قابلیت ها اینترنت (یا یه همچین چیزی) و آخریش هم همین امشب ؛ برنامه چراغ خاموش ؛ پیرامون جرائم اینترنتی ! در مورد این آخری فیلمی با نام “هکر” هم چند شب پیش با نازل ترین نگاه ممکن ساخته و پخش شد
به موارد فوق نمایشگاه کودکانه “رسانه های دیجتال و دنیای مجازی” رو اضافه کنید
همه اینها ؛ به علاوه نمایشگاه الکامپ که پیش روی داریم ؛ حکایت از توجه (هر چند دیر) مسئولین ممکلتی به این وادی می کنه . ولی واقعا نگاه و رویکردی که مسئولین ما نسبت به این مهم دارن ؛ چقدر به واقعیت نزدیکه و آیا واقعا از فاصله های موجود بین ما و جهان پیرامونمون مطلع هستند که اینقدر با اعتماد بنفس ؛ از پیشرفت حرف می زنن و وعده فتح قله ها به زودیِ خود می دن ؟!
برای اینکه نه خودم رو خسته کنم و نه شما رو ؛ به ذکر فهرست وار عدله ام می پردازم ؛ با مقادیری توضیح کوتاه !
۱- حتما واژه فارسی سازی شده “رعایت حقوق مولفین و پدیدآورندگان محصولات نرم افزاری” رو شما هم شنیدید ! یقینا این جمله رو هم اول فیلم های مجاز دیدید که میگه “کپی غیر قانونی محصولات ؛ یعنی دزدی” برای من خیلی جالبه مسئولین ما که اینقدر به حلال و حروم خور بودن مردم اهمیت می دن ؛ چرا یه تذکر نمی دن که کپی ویندوز یا هر برنامه خارجی هم نوعی دزدیه ! یعنی مرغ همسایه غازه ؟!
۲- مسئول ِ محترمی در برنامه محترمی از مشکلات برنامه نویسان ایرانی در امیر خطیر صادرات نرم افزار صحبت می کردند . این جناب از انواع اقسام مشکلات صحبت کردند ؛ ولی گویا ایشون و همکاراشون هیچ مشکلی با “بانک های اینترنتب” نداشتن ! چون هیچ جای صحبت های ایشون حرفی از این زده نشد که “هیچ کدوم از بانک ها و حساب های الکترونیکی دنیا ؛ ایران رو به رسمیت نمیشناسن و در صورتی که بفهمن صاحب حساب ؛ ایرانی مقیم ایران هست ؛ فی الفور حساب رو به همراه محتویاتش ؛ بلاکه می کنن ” ! ساده انگاری نیست اگر فکر کنیم مسائل سیاسی تنها عامل این اتفاقه ؟ یعنی می فرمائید آنطرفی ها عین خیالشون نیست که ما داریم نرم افزار های ۲۰۰۰ دلاریشون رو ؛ اینور به صورت اورجینال ؛ از نوع وطنی(!) می فروشین ۱۰۰۰ تومن ؟!
۳- در همان برنامه تلوزیونی بالایی ؛ در بخش مصاحبه ؛ از آقایی پرسیدند که به نظر شما نرم افزار های ایرانی می تونن نیازهای یک کاربر رو برطرف کنه ؛ این آقای خوشحال هم با سری بالا و اعتماد بنفس زیاد فرمودند “چرا که نه ؟!” عجیب تر آنکه جنال مسئول هم تصدیق کردند ! حالا من ِ ایران می خواستم آن آقا و آن آقای مسئول برای این برنامه ها ؛ نمونه ایرانی معرفی کنند ؛ قیمتش هم اصلا مهم نیست ! : فتوشاپ ؛ اوتلوک ؛ ویندوز ؛ آفیس …. کارایی یک ؛ صدم اینها هم باشه ما قبول داریم …
۴- نمی دونم شما نمایشگان رسانه های دیجیتال رفتید یا نه ؛ ولی اگر نرفتید حتما برید ؛ البته اگر به مقادیر زیادی خنده نیازمندید ! فقط به ذکر ۲ نمونه خنده دار بسنده می کنم . اول آنکه تو کاتالوگی که با زور گیر آوردم ؛ لیست کنفرانس ها بود که یکیش با موضوع کپی رایت بود . جالب اونجاست که تو همون نمایشگاه و اتفاقا تو یکی از بزرگترین غرفه ها ؛ مجموعه لرد۲۰۰۸ (!) رو می فروختند ! فروشنده محترم اذعان می داشتند که مجموعشون که شامل حدود ۲۰٫۰۰۰ دلار هست رو میتونید با ۱۰٫۰۰۰ تومن بخرید ! ضمنا ایشون معتقد بودند باید کپی رایت رو درباره برنامه ایشون رعایت کنیم …
محصول جالب دیگه ای هم که ارائه شده بود و من هم ابتیاع کردم ؛ مجموعه ۵۰۰ عکس از ۵۰۰ عکاس برجسته دنیا بود . این عکس که دارای قفل خفن نرم افزاری هست و به این راحتی ها نمیشه ازش استفاده کرد ؛ حتی امکان ذخیره عکس ها هم وجود نداره ! حالا خوشمزشت این آقا بدون هیچ اجازه ای داره عکس عکاسانی که برخیشون هنوز زندن رو می فروشه … این یعنی چی واقعا ؟!
اینقدر نکات ریز و درشت دیگه هم هست که گفتند و میگند و برخی نمیشنوند ! ولی گاهی ؛ واقع بینی ؛ چیز خوبیست …
