شروع دوره عقیدتی برای هر سربازی که تو سپاه خدمت می کنه ؛ نقطه عطفی محسوب میشه . اولین و مهمترین دلیلشم اینه که خدمت کردن تو این دوره ؛ به مراتب راحت تر از قبل میشه . همین که تو این مدت می تونی  یک ساعت زودتر از بقیه خروج کنی و بیخیال پست و نگهبانی بشی ؛ خودش کلی غنیمته ! اما برای من که شیفت و  ساعت خروج مشخصی ندارم ؛ دلیل دوم جذابیت بیشتری داره! معمولا سربازهایی به دوره عقیدتی معرفی میشن که مقدار زیادی از خدمتشون باقی نمونده و باید کم کم خودشون رو برای تشکیل پرونده  و بعد تسویه حساب و کارت آماده کنند . پس عقیدتی ؛ یعنی اینکه کمر خدمت رو اساسی شکستم و میشه با اعتماد بنفس کامل خودم نبود کشیدن رو شروع کنم !

حقیقتا هنوز دقیقا نمی دونم تو این دوره که از اسمش مشخصه قراره روی “عقیده” ما کار کنند ؛ قراره چکار کنیم و چی یاد بگیریم . ولی شنیده ها حاکی اونه که سراسر این دوره ۳ هفته ای ؛ پره از خنده و کیک و ساندیس و شوخی و سرگرمی!

روزهای اولیکه از آموشی برگشته بودیم رو خوب به خاطر دارم . تازه وارد بودیم و پستی . هوا وحشتناک سرد بود . پایه تر ها هم کم نمیگذاشتند برای چس ماه کش کردن ما … اون زمان تو دلم به بی فرهنگی و بیسوادی این جماعت می خندیدم و معتقد بودم همه سربازیم و پایه و گل ماه ؛ چیزیکه که افراد سطحی نگر باب کردند ! کلی افکار اینچنینی داشتم … نمی تونستم تفاوتی میون یه ۱ ماه خدمت با ۱۷ ماه خدمت ببینم …

یک سال از اون روزمی گذره . پایه شدم . مسئولیتم هم باعث شده که قدرتم تو چسـ ماهی کشیدن کمی بیشتر از بقیه باشه …

دیگه مثل یکسال پیش فکر نمی کنم …

تو یک ماه گذشته ؛ روزهایی رو گذروندم که هم سخت بود و هم شیرین . سختیش به خاطر سخت تر شدن خدمت بود و شیرینیش به خاطر موفقیت در کار . ۶ ماه آخر خدمت ؛ خیلی کند پیش میره . روزها کوتاه شدند و تا میرسم خونه ؛ هوا تاریکه . کاری نمیشه کرد . خستگی تمام بدنم رو در بر میگیره و به امید کار بیشتر تو فرداها میگیرم میخوابم ! این تقریبا برنامه روتین این یک ماه بود !

چند رو قبل برای بار چندم با فرمانده دعوام شد . برای بهتر شدن اوضاع تقلا می کنم و گویا فایده ای نداره . به معنای ماقع کلمه ؛ زن نظامیم و این شوهر ناخواسته گویا سر ناسازگاری داره . تهدید شدم به تبعید ! البته نه یه جای دور ؛ یه قسمت دیگه که بد هم نیست . با این تفاوت که دیگه اداری نخواهم بود و شیفتی ؛ مثل روزهای اول خدمت ؛ ورود و خروج کنم . اونهم کجا ؟ آتش نشانی ؟

هم میخوام برم و هم نمیخوام ! خواستنم  به خاطرشوق یه تغییره تو خدمته و نخواستنم هم دقیقا به همین خاطر ! چون نمی دونم این تغییر خوبه یانه !

به قول حامد خدمت فرسایشی شده . راست میگه . روزها مثل هم شدند و کارها مثل هم . آدم ها مزخرف تر و روزها بدتر ….

شاکیم و عاصی . دیگه نمیکشه !