یک ماهی هست که درگیر کارهای اجرایی شرکتم هستم . حقیقتا تا همین چند روز قبل ؛ باور اینکه روزی همه کارها روبراه میشه و میتونم استارت بزنم رو نداشتم . ولی بعد از بستن قرارداد دفتر ؛ قضیه رنگ و روی جدی ترین به خودش گرفت . نمی دونم حسی که العان دارم رو می تونم خوب توصیف کنم یا نه ؛ ولی مطمئنم بد نیست .
سرشارم از هزار و یک طرح و ایده و برنامه بلند و کوتاه مدت که خودم رو موظف به برنامه ریزی و اجرای تک تک اونها می دونم . راه پیشرفت رو هموار می بینم و موقعیت رو عالی . منتنها یه خورده ترس همراه با تردید همیشه همراهمه که امیدوارم حل بشه !
فردا میخوام برم اولین خرید های شرکت رو انجام بدم . بابا اصرار داره که “هرچی ارزونتر ؛ بهتر ” ! ولی راستش خودم خیلی به این معتقد نیستم !
دسته جدیدی بنام “نوین” ایجاد کردم و از این به بعد ؛ همه مطالبی که مایلم در خصوص شرکتم بنویستم ، توی این دسته میآرم
