یه نگاه ساده به پست های قبلی وبلاگم ؛ نشون میده که یه جزء تو همه عناوین بکار رفته و اون علامت تعجبه !

راستش نمی دونم کاربر اصلی ای که برای این علامت در زبان فارسی در نظر گرفته شده چیه . ولی ان علامت برای من ؛ چه در نوشتن و چه در خوندن معانی زیادی داره . بارها با این علامت ؛ البته از نظر خودم ؛ حرف هایی زدم که نمیشده و معنی جملم رو اونطوری که میخواستم عوض کردم . اصولا باهاش خیلی حال می کنم

تصمیم های اشتباه و هیجانی ؛ از مهمترین ویژگیهای این چند وقت اخیرمه . تمرکزم به شدت به هم ریخته و مدام کارهایی می کنم که بلافاصله از انجامشون پشیمون میشم . حرف هایی میزنم که نباید ، کارهایی می کنم که نباید … هیچ چیز میزون نیست . تصاحب عقلم رو از دست دادم . احساس می کنم دیگه روی خودم کنترل ندارم و “شرایط” بر من حالمه . حالم داره به هم می خوره

از اولین پکی که به سیگار زدم ؛ حداقل ۵ سال می گذره ! خیلی زودتر از سن معمول شروع کردم و خیلی بیشتر از حد معمول کشیدم . تو تمام این مدت دنبال یه آرامش کاذب بودم که نفهمیدم آیا بهش رسیدم یا نه ؟

چند وقتی هست که احساس می کنم دیگه سیگار کشیدم نه از روی لذته ؛ نه از روی نیاز ؛ فقط یه جور عادت مسخره و کسل کنندست که هیچ توجیهی هم براش ندارم .

احمقانست اگر بگم می خوام عادتی که چند ساله بهش “عادت” کردم رو یک شبه به کلی فراموش کنم . ولی حداقل خوشحالم از اینکه به این نتیجه رسیدم که دیگه وقتشه ؛ یقین هم دارم اگر موفق نشم و دوباره شروع کنم ؛ خیلی زود باز ترک رو از سر می گیرم:)

خنده داره ! خداحافط دود ؛ خدا حافظ پال مال ، خداحافظ کَمِل !