همیشه عاشق تجربه های جدید بودم و هستم . انجام کارهای خاص و به ظاهر عجیب ، بد جوری سر ذوقم میاره . دو سال و چند ماه قبل ؛ سفر عجیبی رفتم که هنوز هم برام پره از خاطره و کلی تجربه . ولی حالا  نه فرصت و نه مجال اینطور ماجراجویی ها رو ندارم . ولی این روحیه همیشه و همه جا با منه ..

دیشب از ساعت ۱۱ تا ۴ صبح با حامد تو خیابون ها می چرخیدیم و حرف می زدیم . مقصد و هدفی در کار نبود . اصل ، دور شدن بود و شاید هم نزدیک شده .از چی و به چی معلوم نبود و نشد . هر چی بود ، شب خوبی بود !

روزها ؛ تند می گذرند. خسته کننده و سخت . اینقدر سریع که فقط آخر هفته ها می شه نفسی کشید و چند ساعتی بیشتر خوابید .

داشتم ؛ باز ؛ خاطرات و آرشیو گذشته وبلاگ رو میخوندم ؛ درست یک سال قبل رو ؛ خرداد. برخلاف همیشه که احساسم مطابق بود با گذشته و تغییر خاصی تو احوالم پیدا نمی کردم ، اینبار ولی ، چیزهایی دستگیرم شد ، خوشحالم کرد.

اول اینکه احساس کردم هدفمند شدم ، رشد کردم یعنی . سردرگم نیستم و فهمیدم راه کجاست.

دوم اینکه مثل قبل عصبانی و عاصی نیستم ، کمتر یعنی . با زندگی کنار آمدم ، تا حدودی

سوم اینکه مفیدتر شدم ، گاهی !

گاهی گوش دادن یه آهنگ قدیمی ، یا دیدن یه عکس تو آرشیوت  تو رو پرت می کنه به سالهای خیلی دور . به زمانی که شاید بکل از یاد برده باشیش و یادت رفته اون روزها چکار می کردی و چطوری زندگی می کردی . اون وقته که حالی به حالی میشی و نمی دونی دلت برای چی میگیره ! یه جور دلتنگی همراه با بعض و کمی هم اضطراب .

حس خوبی نیست ، اصلا . ولی گاهی لازمه

خواب : چیزی که اینروز ها کمتر از هر زمان دیگه ای دارمش و تنها امیدم برای وصال با این محبوب ؛ جمعه هاست !

کار : حجمش در مقایسه با مدت مشابه چند ماه قبل به شدت افزایش پیدا کرده ؛ ولی نمی دونم چرا بازدهی سابق رو نداره

خدمت : به لطف دوستان و پیگیری بنده ؛ تونستم یک ماهش رو کم کنم . ولی با این حال هنوز هم ۳ ماهی مونده . کماکان خسته کنندست و فرسایشی . ولی حقیقتا مثل قبل تو مخی نیست و

روزگار : عجب می گذرد ! اینقدر سریع که گاهی روزها و تاریخ ها رو فراموش می کنم . در مجموعه راضی ام به شرایط فعلی …