شب های قدر را دوست دارم . جدای از خلوتی که آدم می تونه با خودش بکنه و حداقل به سال گذشتش یه نگاه بندازه ، از قسمتی که چراغ ها رو خاموش می کنن خیلی خوشم می آد . اونجاست که اگه ریاکار ترین آدم هم باشی ؛ دیگه اگه گریه کنی مطمئنی که برای هیچی نیست جز خودت !
پ.ن:تکمیل می کنم ؛ به زودی…
